Mamo! Tato! Picie i karmienie wpływa na moje mówienie!

Wiele wskazuje na to, że jeżeli dziecko dobrze je, będzie dobrze przygotowane na to, by dobrze mówić – nie mam tutaj na myśli dobrze, w sensie dużo i treściwie :), ale to, w JAKI sposób i CO je.

Schemat żywienia niemowląt zakłada w pierwszej kolejności karmienie piersią lub butelką z odpowiednim smoczkiem, łyżeczką, picie z otwartego kubka i w następstwie, naukę samodzielnego jedzenia. Należy przestrzegać nie tylko wyżej wymieionych etapów, ale rówież pozwalać dziecku na samodzielność w określonych czynnościach pokarmowych.

KARMIENIE PIERSIĄ

Maluszek obejmując swoimi wargami brodawkę, ćwiczy mięsień okrężny ust, jego języczek dociska brodawkę do podniebienia i unosi czubek do góry, to początek pionizacji języka! Podczas ssania, oddycha nosem, wówczas kształtuje się właściwe oddychanie, potrzebne do prawidłowej wymowy. W tym momencie również żuchwa podnosi się do góry oraz rytmicznie przesuwa do przodu – dziecko doskonali umiejętność żucia, która przyda się mu już wkrótce!

NIE MOGĘ KARMIĆ PIERSIĄ – CO WTEDY?

Jest wiele różnych sytuacji, które uniemożliwiają karmienie naturalne. Na co zwrócić uwagę przy doborze butelki? Najważniejszy jest SMOCZEK:

KRÓTKI, SILIKONOWY, Z MAŁYM OTWOREM

zapobiegający rozleniwianiu mięśni, które uczestniczą w poborze pokarmu oraz podczas artykulacji, zbliżony kształtem do kobiecej brodawki, jego otwór powinien być dostosowany do wieku dziecka i rodzaju pobieranego pokarmu.


KARMIENIE ŁYŻECZKĄ

W trakcie karmienia łyżeczką dziecko rozchyla wargi i obniża żuchwę, zbiera pokarm przy pomocy warg i przesuwa go językiem w głąb jamy ustej. Dzięki tym czynnościom ćwiczony jest mięsień okrężny ust, potrzebny do wymowy głosek: p, p`, b, b`, m, m`, f, f`, v, v`, o, u. Ćwiczona jest również pionizacja języka! Maluch koordynuje również wtedy fazę wydechu i wdechu, co w przyszłości wpływa na prawidłowe tempo i wyrazistość mówienia.

PICIE Z OTWARTEGO KUBKA

Jest niezwykle istotne! Dziecko nabywa wówczas umiejętność sekwencji ruchowej: zwarcie warg, nabranie płynu, przemieszczenie go i przełknięcie, a także ćwiczona jest koordynacja pracy artykulatorów z czynnością oddychania. Również w trakcie tej czynności ćwiczony jest mięsień okrężny ust, którego prawidłowa praca i napięcie jest ważne w trakcie gryzienia i żucia oraz w artykulacji głosek wargowych i warowo-zębowych. Co ważne, w trakcie picia z otwartego kubka ćwiczona jest umiejętność prawidlowego, dorosłego wzorca połykania, z unoszeniem całej masy języka ku podniebieniu twardemu. Tego również wymaga artykulacja wielu głosek w języku polskim. Brak prawidłowego sposobu połykania skutkuje płaskim ułożeniem języka, co może spowodowac m. in. wysuwanie języka między zeby.

GRYZIENIE

W trakcie gryzienia dziecko wzmacnia i doskonali pracę mięśni unoszącychy i obniżających żuchwę, co ma wpływ na artykulację wielu głosek (zwłaszcza samogłosek). Podczas formowania jedzenia w jamie ustnej, ćwiczony jest język i jego możliwości.

ŻUCIE

Czynność żucia wymaga więcej wysiłku niż gryzienie, wtedy następuje stymulacja pracy żuchwy – odwodzenie, przywodzenie, ruchy przypominające te obrotowe, ruchy na boki – wszystkie te ćwiczenia mają wpływ na wyrazistość, swobodę, naturalność w trakcie mówienia, bez np. szczękościsku. Dziecko wypracowuje wówczas również właściwe napięcie mięśniowe: warg, języka oraz policzków. Maluch oswaja się z różnymi konsystencjami pokarmów, co pozytywnie wpływa na stymulację sensoryczną w obrębie jamy ustnej.

Na podstawie artykułu:
Od karmienia do mówienia. Wpływ funkcji prymarnych na rozwój mowy,

Ewa Kaptur, Jolanta Sławek

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.