Skuteczna metoda nauki czytania dla dziecka, czyli oSymultaniczno-Sekwencyjnej Nauce Czytania® profesor Jagody Cieszyńskiej





Skąd taka nazwa?

Nazwa metody odnosi się do procesów mózgowych, które z kolei odnoszą się do funkcji językowych. A dokładniej, chodzi o procesy symultaniczne, które odbywają się w prawej półkuli mózgu oraz sekwencyjne, za które odpowiedzialna jest lewa półkula. Dlatego już na wstępie ta metoda powinna być godna uwagi rodziców, nauczycieli oraz pedagogów, ponieważ zbudowana jest ona na wiedzy neurobiologicznej, która opiera się na badaniach funkcjonowania mózgu, doświadczeniu wielu uczonych, a efekty pracy tą metodą są więcej niż zadowalające. Metoda została tak skonstruowana, że dzieci rozwijające się w normie oraz dzieci z lekko obniżoną sprawnością intelektualną nauczą się czytać. Natomiast u dzieci, u których stwierdzono opóźniony rozwój mowy lub inne kłopoty natury komunikacyjnej, działa niezwykle terapeutycznie i daje znakomite rezultaty w budowaniu systemu językowego. Ważne jest, by po podjęciu decyzji o nauce czytania właśnie tą metodą, nie wdrażać żadnej innej, dlatego najlepszym czasem na testowanie tej metody jest kiedy dziecko nie rozpoczęło jeszcze nauki szkolnej. Już dwuletnie dzieci prowadzone są tą metodą przez swoich rodziców, a o tym, dlaczego warto uczyć dzieci wcześnie czytać pisałam już tutaj:  KLIK

Co wyróżnia tę metodę spośród innych?

Sylaba. Odpowiedź krótka, ale jakże na temat. Zgodnie z tym, o czym pisałam wcześniej, że metoda ta odwołuje się do wyników badań neurobiologicznych, stwierdzenie, że to właśnie sylaba, a nie fonem/głoska jest najmniejszą jednostką percepcyjną, potwierdza założenia tej metody i jej odwołania do nauki. Bezsensownym jest czytanie dźwięków, które w rzeczywistości nigdy nie są odbierane drogą słuchową. Opiekunowie często mówią do dzieci: to jest litera ce, a to de, dziecko nie jest wstanie na tym etapie pojąć tego nazewnictwa, dla niego są to wyrazy, których nigdy wcześniej nie słyszało. Stąd odczytywanie przez najmłodszych w przedszkolu: jotajjotkao czyli jajko. Stosowana w szkołach metoda głoskowania jako nauka czytania, to błędnie przetłumaczona metoda nauczania poprawnego pisania w krajach anglojęzycznych. W języku polskim nie zawsze zapisujemy tak jak słyszymy. Symultaniczno-Sekwencyjna Nauka Czytania® uwzględnia naturalne mechanizmy językowe, samogłoski są odczytywane w izolacji, a spółgłoski tylko w sylabach. Etapy tej metody to powtórzenie sekwencji rozwoju mowy dziecka – od samogłosek, przez sylaby, następie wyrażenia dźwiękonaśladowcze, do wyrazów i zdań oraz naśladowanie trzech etapów nabywania systemu języka: POWTARZANIE czyli naśladowanie działań terapeuty, rodzica, opiekuna, ROZUMIENIE czyli podawanie/ pokazywanie zapisanych samogłosek, wyrażeń dźwiękonaśladowczych, sylab, wyrazów odczytywanych przez drugą osobę, NAZYWANIE – czyli samodzielne czytanie wskazanych sylab, wyrazów, zdań. Metoda ta stosuje zapis przyjazny dzieciom, łatwy w odczycie, czcionka jest prosta, wielka, bez żadnych udziwnień, zapis zawsze uwzględnia porządek od lewej do prawej, stosowany jest podwójny odstęp między wierszami/zdaniami.

Czynnościami przygotowawczymi w tej metodzie są umiejętności, za które odpowiada prawa półkula mózgu, czyli: rozpoznawanie samogłosek, wykrzyknień, wyrażeń dźwiękonaśladowczych oraz globalne rozpoznawanie wyrazów.

W kolejnych wpisach będę dokładniej opisywała etapy nauki tą metodą, rozpoczynając oczywiście od samogłosek . Oprócz teorii, pojawią się propozycje ćwiczeń, które będzie można wykorzystać podczas domowych zajęć. Należy pamiętać, że nauka czytania Metodą Symultaniczno-Sekwencyjną® nie opiera się tylko i wyłącznie na posiadaniu serii Kocham Czytać, autorstwa Jagody Cieszyńskiej, to szereg innych pomocy, ćwiczeń, które należy stosować podczas nauki czytania. Seria ta jest wspaniałym drogowskazem, do którego można wracać, utrwalać już nabyte umiejętności, ale to z mało, by tylko na niej bazować. Książeczki te spodobają się na pewno Maluchom, sprawią, że nauka czytania będzie zabawą w czytanie.

 

Na podstawie: Metoda Krakowska wobec zaburzeń rozwoju dzieci, Jagoda Cieszyńska, str. 359-371.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.